و عن بعض أصحابنا قال: کان أبو عبدالله علیه السّلام ربما أطعمنا الفرانی و الاخبصة ثمَّ یطعم الخبز و الزَّیت فقیل له: لو دبّرت أمرک حتّی تعتدل، فقال: إنّما نتدبّر بأمر الله فإذا وسّع علینا وسّعنا و إذا قتّر علینا قتّرنا.(1)
حکایت شده که امام صادق علیه السّلام گاهی برای میهمانان خود فرنی و حلوا و گاهی نان و زیتون می آورد. شخصی به آن حضرت فرمود: اگر با تدبیر عمل کنی ( آینده نگر باشی) همیشه می توانی در یک وضع باشی و یکسان از میهمانان پذیرائی کنی. حضرت پاسخ داد: تدبیر امر ما در دست خداوند است هر زمان که به ما عطا کند ما هم بر خود و میهمانان خود وسعت قرار می دهیم و هر زمان که به ما تنگ گیرد، و کم عطا کند ما هم چنان زندگی می کنیم.
