آقای قرائتی: به یکی از مساجد شهرستان بابل رفتیم تا نماز بخوانیم. برخی گفتند: هر چه در مورد امر به معروف و نهی از منکر می گوییم، تأثیری ندارد. به آن ها گفتم: کد دارد و باید از راهش وارد شد. دوده و گچ هر دو منکرند. اگر در یک دست، دوده و در دست دیگر گچ بنشیند، برخورد صحیح با آن به این شکل است که با گرده ی گچ باید به طور انقلابی برخورد کرد، ولی دوده را باید با باد ملایم دور ساخت؛ امّا اگر کسی بخواهد با دوده برخورد انقلابی کند، هم دستش سیاه می شود و هم دوده به لباس یا پوست بدنش می چسبد و سیاه می شود یعنی باید با برخی به طور خشن برخورد کرد و با عدّه ای دیگر باید ظریف بود. همه جا نمی توان صحبت از امر به معروف و نهی از منکر کرد؛ در هر جا باید به تناسب شرایط آن سخن گفت.
